پیشتازتک پلاسعلم و دانش

چهار حقیقت کمترشنیده‌شده درباره ماموریت آپولو 11

فیلم سینمایی سرخ پوست

با گذشت ۵۰ سال از برنامه‌ی آپولو ۱۱، این مأموریت هنوز هم به‌عنوان بزرگ‌ترین دستاورد بشریت در عرصه‌ی فناوری معرفی می‌شود.

مأموریت آپولو 11

در تاریخ ۱۶ ژوئیه‌ی ۱۹۶۹، نیل‌آرمسترانگ، باز آلدرین و مایکل کالینز در صندلی‌های فضاپیمای آپولو روی راکت ساترن ۵ جای گرفتند و تنها پس از ۱۱ دقیقه به مدار زمین رسیدند. چهار روز بعد، آرمسترانگ و آلدرین نخستین انسان‌هایی بودند که موفق به فرود بر سطح ماه شدند. در این مقاله به چهار حقیقت درباره‌ی مأموریت آپولو ۱۱ اشاره شده که کمتر بدان اشاره شده است.

۱. ساترن ۵ هنوز هم بزرگ‌ترین و قدرتمندترین راکت است

راکت ساترن ۵ با ارتفاع بیش از ۱۰۰ متر، ۲۰ تن سوخت را در مدت زمانی اندک پس از پرتاب مصرف کرد. سوخت این راکت بیش از ۸۵ درصد از وزن آن را تشکیل می‌داد.

به‌گفته‌ی فرانک بورمن، فضانورد مأموریت آپولو ۸ در سال ۲۰۱۱:

آن زمان همه از میزان قدرت این راکت شگفت‌زده شدیم.

فضانورد چارلی دوک، احساس جداسازی مرحله‌ها (وقتی بخش‌های فضاپیما به دریا سقوط می‌کنند) را به تصادف قطار تشبیه کرد. وزن ساترن ۵ به ۲۸۰۰ تن می‌رسید و در زمان پرتاب ۷.۷ میلیون پوند نیروی رانش تولید کرد. این میزان برای فرستادن ۱۳۰ تن محموله به مدار زمین و ۴۳ تن به ماه مناسب بود (تقریبا برابر با وزن چهار اتوبوس‌های دوطبقه).


ساترون 5 چگونه انسان را به ماه می رساند

۲. کابین خدمه‌ آپولو تقریبا هم‌اندازه یک خودروی بزرگ بود

آرمسترانگ، آلدرین و کالینز، پس از هشت روز سفر در کابینی در ابعاد یک خودروی بزرگ و طی مسافت تقریبا ۸۰۰ هزار کیلومتر به ماه رسیدند. فضانوردها در طول پرتاب و فرود به تخت‌های نیمکت‌مانندی در ماژول فرماندهی بسته شده ‌بودند که حداکثر عرض آن‌ها به ۳.۹ متر بود. چنین فضایی برای بیماران تنگناهراسی (ترس از فضای بسته) خطرناک است.

مکان قرارگیری ماژولها در آپولو 11

ماژول سرویس دقیقا پشت ماژول فرماندهی (CM) قرار داشت که متشکل از مخازن سوخت و موتورها بود. ماژول ماه‌نشین (LM) هم در کابینی پشت ماژول‌های فرماندهی و سرویس حمل می‌شد. آپولو پس از ترک زمین و پیش از سفر به‌سوی ماه با چرخشی ۱۸۰ درجه به ماژول ماه‌نشین متصل شد که پشت سر ماژول فرماندهی قرار داشت.


تصویری از ماژول ماه نشین

۳. نقش زنان ریاضیدان در مسیریابی ماه

ناسا در عصر قبل از دیجیتال، تعداد زیادی از ریاضی‌دان‌های زن مشهور به کامپیوترهای انسانی را استخدام کرده بود که بسیاری از آن‌ها آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار بودند. پردازش داده‌ها و اجرای محاسبات پیچیده‌ توسط آن‌ها تأثیر زیادی بر موفقیت برنامه‌ی فضایی داشت.

جادوگران ریاضیدر مأموریت آپولو 11

با ظهور نخستین کامپیوترها، همین زنان به اولین برنامه‌نویس‌ها و کدنویس‌های ناسا مبدل شدند. فیلم اشخاص پنهان Hidden Figures که در سال ۲۰۱۶ اکران شد، برای نخستین بار داستان این جادوگران ریاضی را روایت می‌کند. کاترین جانسون یکی از این زنان بود که به خاطر محاسبات مسیر آلن شپارد و جان گلن (اولین آمریکایی‌ها در فضا) و سپس برای مسیریابی ماژول ماه‌نشین و ماژول فرماندهی آپولو در پرواز به سمت ماه به شهرت رسید. مسیر پرواز آپولو ۱۱ به‌گونه‌ای محاسبه شد که این فضاپیما دقیقا پس از ۱۱ دقیقه در مدار زمین قرار گرفت.

مانور ورود به مدار ماه (TLI)

سومین مرحله‌ی راکت تقریبا دو ساعت بعد پس از پرتاب و هنگام دومین چرخش به دور زمین، بار دیگر روشن شد تا آپولو را به‌سوی ماه حرکت دهد که به این مرحله، مانور ورود به مدار ماه (TLI) گفته می‌شود. این مانور، آپولو را روی «مسیر بازگشت آزاد» قرار داد که اغلب اوقات به شکل یک هشت انگلیسی به تصویر کشیده می‌شود. فضاپیما می‌تواند از این مسیر برای بازگشت به زمین به کمک جاذبه‌ی ماه و بدون نیاز به سوخت راکت استفاده کند.

لحظه نزدیک شدن به ماه

وقتی آپولو ۱۱ به ماه نزدیک شد، فضانوردها برای کاهش سرعت هواپیما و قرارگیری در مدار اطراف ماه، مانور ترمز را انجام دادند که با عنوان «ورود به مدار ماه» شناخته می‌شود. آرمسترانگ و آلدرین از این نقطه نزول به سمت ماه را شروع کردند.

۴. امروز هیچ‌کس از سرنوشت ماژول ماه‌نشین آپولو ۱۱ خبر ندارد

درمجموع ۱۰ ماژول ماه‌نشین به فضا ارسال شدند که از این بین، ۶ عدد از آن‌ها انسان را روی ماه فرود آوردند. مراحل صعود ماژول ماه‌نشین پس از برخاستن از روی ماه و بازگرداندن فضانوردان به ماژول فرماندهی در فضا آزاد می‌شدند. برخی از آن‌ها با سطح ماه برخورد کردند، برخی هم در جو زمین سوختند و حتی یکی از آن‌ها وارد مدار خورشید شد.

مأموریت ماژول ماه‌نشین سرنوشت
آپولو ۵ بدون نام در جو زمین سوخت
آپولو ۹ اسپایدر در جو زمین سوخت
آپولو ۱۰ اسنوپی در مدار خورشید است
آپولو ۱۱ ایگل نقطه برخورد نامعلوم
آپولو ۱۲ اینترپید برخورد به سطح ماه
آپولو ۱۳ برج دلو به‌عنوان قایق نجات به کار رفت
آپولو ۱۴ کژدم‌دل برخورد به سطح ماه
آپولو ۱۵ فالکون برخورد به سطح ماه
آپولو ۱۶ اوریون نقطه برخورد نامعلوم
آپولو ۱۷ چلنجر برخورد به سطح ماه

پس از آنکه وقوع انفجار به ماژول سرویس آپولو ۱۳ آسیب رساند، فضانوردان این مأموریت از ماژول ماه‌نشین برای بازگشت به زمین کمک گرفتند

سرانجام ماژولهای آپولو 11

دو ماژول ماه‌نشین اول آپولو که در پروازهای آزمایشی مورد استفاده قرار گرفتند، در جو زمین سوختند. اما ماژول ماه‌نشین آپولو ۱۰ که به ماه رفت، فرود نیامد، در فضا معلق ماند و درپایان وارد مدار خورشید شد. اخترشناسان به‌تازگی اعلام کردند که تقریبا ۵۰ سال پس از آخرین رویت این کپسول رهاشده به‌نام اسنوپی، با اطمینان ۹۸ درصد موقعیت آن را شناسایی کرده‌اند.

سرنوشت ماه نشین ایگل و اوریون

پس از آنکه مأموریت آپولو ۱۳ به‌دلیل وقوع انفجار به‌ناچار لغو شد، ماه‌نشین این مأموریت نقش قایق نجات را ایفا کرد. اغلب دیگر ماژول‌ها، پس از بازگرداندن فضانوردها به ماژول فرماندهی در مدار ماه، به سطح ماه برخورد کردند. محل سقوط اغلب ماژول‌ها شناسایی شده است؛ اما هیچ‌کس اطمینان ندارد که مراحل صعود ایگل، ماه‌نشین آپولو ۱۱ یا اوریون، ماه‌نشین آپولو ۱۶ چه سرنوشتی پیدا کرده‌اند.

منبع
زومیت
برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن