اخبار موبایلموبایل

نقیصه مهم در رویکرد اعتیاد ما به تلفن های هوشمند

فیلم سینمایی سرخ پوست

اعتیاد به گوشی های هوشمند به نظر پژوهشگران قابل باور نمی باشد اما آیا این موضوع واقعا وجود دارد ؟

درباره این پژوهش صفحه ای در ویکی پدیا وجود دارد و نشریه معتبر نیویورک تایمز نیز درباره آن می نویسد. حتی ادعاهایی وجود دارد که تلفن های هوشمند تهدیدی جدی برای نسل آینده بشر هستند.

این در حالی است که هیچ کس نمی گوید که ما باید زمان بیشتری را صرف تلفن های همراه خود کنیم یا آن ها با ذهن ما تداخل دارند و شاید اعتیاد به تلفن های هوشمند واقعا موضوع نگران کننده ای نیست.

آیا اعتیاد به گوشی های هوشمند باعث کشتن ما می شود ؟

مطالعات جدید که توسط روانشناسان در کشور انگلستان انجام شده نشان می دهد که ترس ما از اعتیاد به تلفن های هوشمند از شواهد محکمی پشتیبانی نمی شود و علت اساسی  آن ابزاری است که ما برای اندازه گیری این وابستگی ها داریم خود دچار نقص است. تیم تحقیقاتی که سردبیر دیوید الیس از دانشگاه لنکستر رهبری می شود

” علیرغم منابع روزافزونی که می تواند استفاده از گوشی های هوشمند را اندازه گیری کند تحقیقات در در رشته روانشناسی و علوم اجتماعی همچنان متکی به ارزیابی‌های مبهم مبتنی بر گزارش‌های خود افراد است. ”


Why fears over smartphone 'addiction' are based on flawed evidence

ترس از اعتیاد به تلفن های هوشمند

به گفته محققان علوم رفتاری به‌منظور بررسی تأثیر تکنولوژی که از طریق پرسش نامه هایی از کاربران تلفن های هوشمند تهیه کرده اند ، در ارزیابی‌های خودگزارش‌شده تجارب شخصی افراد در نحوه برخورد با تکنولوژی به منظور درک بهتر تاثیر آن به خود افراد بستگی دارد.

گزارش‌های شخصی برای استفاده از تلفن‌همراه چقدر با رفتارهای واقعی مطابقت دارد؟ به‌عبارت‌دیگر، آیا روشی که از تلفن‌ هوشمند در زندگی حقیقی خود استفاده می‌کنیم، مثل همان چیزی است که فکر می‌کنیم؟ پژوهشگران می‌گویند درواقع، نه. بریتنی دیویدسون، پژوهشگر مطالعه می‌گوید:

” نتایج ما نشان می‌دهد بیشتر ارزیابی‌های گزارش شده افراد از تلفن‌همراه، هنگام پیش‌بینی رفتار واقعی خود درست عمل نمی‌کنند. براساس استدلال پژوهشگران، مقیاس های مختلف اندازه گیری برای سنجش اعتیاد کاربران از تلفن های هوشمند و تکنولوژی هنوز مانند دیگر ابزارهای به کار رفته برای تعیین این میزان در حوزه های غیر تکنولوژی توسعه نیافته اند. ”

تلفن های هوشمند و تهدید نسل بشر

پژوهشگران در مطالعه‌ی خود ۱۰ مورد از مقیاس‌های اعتیاد به تلفن هوشمند را بررسی کردند که برای ارزیابی میزان استفاده از دستگاه یا سازه‌های مرتبط (ازجمله مواردی مثل وابستگی، رفتارهای مشکل‌زا و نوموفوبیا) استفاده شده بود. در آزمایشی، از ۲۳۸ فرد دارای گوشی آیفون خواسته شد بگویند در روز چه مدتی را صرف کار با تلفن خود و چند اعلان در تلفن خود دریافت می‌کنند و چندبار آن را برمی‌دارند. آن‌ها همچنین نظرسنجی‌هایی مرتبط با ۱۰ مقیاس اعتیاد به تلفن هوشمند را پر کردند.

درادامه، این داده‌ها با داده‌های حاصل از اپلیکیشن اسکرین تایم اپل (نرم‌افزار نصب‌شده پیش‌فرض روی آیفون‌ها که به‌طورخودکار استفاده از تلفن‌همراه، زمان سپری شده، اعلان‌های دریافتی و موارد دیگر را اندازه‌گیری می‌کند) مقایسه شد نشان داد بخش زیادی از گزارش‌های شخصی با واقعیت سازگار نبود. نویسندگان در مقاله‌ی خود می‌نویسند:

” هر مقیاس روان‌سنجی با حداقل یک سنجه‌ی عینی مطابقت دارد اما ؛ اما شدت این روابط متقاعدکننده نبود. ازآنجاکه این مقیاس‌ها برای گرفتن رفتارهای ساده تلاش می‌کنند، این موضوع هنوز جای بحث دارد که آن‌ها چگونه می‌توانند به‌طورمؤثر الگوهای رفتاری عادتی و غیرمعمول و پیچیده‌تر را اندازه‌گیری کنند. ”


well-family-addiction-superJumbo

آیا مقیاس های استفاده از گوشی های هوشمند با رفتارهای شخص مطابقت دارند ؟

پژوهشگران می‌گویند این گسستگی مشکلی بزرگ است؛ زیرا بسیاری از پژوهشگران ارتباط بین استفاده از تلفن‌همراه و سلامت و بهزیستی افراد را با اتکا بر این گزارش‌ها بررسی می‌کنند؛ معیارهایی که چندان معتبر به‌نظر نمی‌رسند. پژوهشگران توضیح می‌دهند:

” این مسئله به حوزه‌ی پژوهش‌هایی نیز گسترش یافته‌ که در تلاش برای ارتباط‌دادن انواعی از اختلاف‌های فردی (مثلا شخصیت) با استفاده از تکنولوژی هستند. خطاهای اندازه‌گیری در اینجا چنان بزرگ هستند که اثرهای کوچک تشخیص داده‌شده در پژوهش‌های گسترده ممکن است جزئی از خطای آزمایشی یا معیار ضعیفی برای دیگر سازه‌های روان‌شناختی باشد. ”

یکی از راه‌ها برای پرداختن به این مشکل، پالایش پرسشنامه‌هایی است که از آن‌ها برای اندازه‌گیری میزان استفاده از تلفن‌همراه استفاده می‌شود. در‌این‌زمینه، پرسشنامه‌ی SUQ (پرسشنامه‌ی استفاده از تلفن هوشمند) امیدبخش بوده و همبستگی‌های قوی‌تری حاصل کرده است. گزینه‌ی دیگر ایجاد تحول در الگوی اندیشیدن درزمینه‌ی این موضوع به دور از مکانیسم‌های خودگزارش‌شده است. دراین‌باره، اخیرا گوگل و اپل تلاش کرده‌اند ازطریق اپلیکیشن‌هایی مانند اسکرین تایم تجزیه‌و‌تحلیل شفافی از میزان استفاده از تلفن‌همراه دراختیار کاربر قرار دهند.


موضوعات مختلفی وجود دارند که باید در بررسی های خود به آن ها پی ببریم، اما تشخیص اعتیاد به تلفن های هوشمند ساده نیست. اما اگر دانشمندان بتوانند بی اعتمادی بین خود و افراد را در تحقیقاتشان برطرف کنند شاید بتوانند به نتایج مستدل تری دست یابند. نویسندگان نتیجه‌گیری می‌کنند:

“در علم روانشناختی، تأثیر فناوری و تکنولوژی در سلامت عمومی افراد نیاز به بررسی در نتایج محکم تر و پررنگ تر در اطلاعات خودگزارش‌شده کاربران دارد تا بتوان فرضیه فوق را به درستی اثبات کرد. “

منبع
SCIENCE ALERTزومیتInternational Journal of Human-Computer Studies
برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن