پیشتازتک پلاسعلم و دانش

ابتلا به اختلالات بینایی در فضانوردان

فیلم سینمایی سرخ پوست

رفتن به فضا به افزایش مایعات مغزی و ایجاد اختلال در بینایی فضانوردان پس از بازگشت به زمین ایجاد می‌شود.

تأثیرات سفر به فضا بر روی مغز

سفر به فضا بر مغز تأثیر می‌گذارد و آن را تغییر می‌دهد. ماه‌ها زندگی در حالت بی‌وزنی به افزایش مایعات مغز فضانوردان منجر می‌شود و بینایی آن‌ها را پس از بازگشت به خانه دچار اختلال می کند. جاذبه‌ی روی زمین باعث می‌شود کل مایعات بدن به‌سمت پاها سرازیر شوند؛ اما در فضا، شرایط بگونه دیگری است.

آنجلیک وان‌اومبرگون، از دانشگاه آنتورپ بلژیک می‌گوید:

وقتی در شرایط بی‌وزنی قرار بگیرید، مایعات بدن به‌سمت بالا جریان پیدا می‌کنند؛ به‌همین‌دلیل، چهره‌ی فضانوردان در ایستگاه‌های فضایی پف‌کرده به‌نظر می‌رسد.

تأثیرات بی وزنی بر روی فضانوردان

وان‌اومبرگن و همکارانش برای بررسی تأثیر بی‌وزنی بر بطن‌های مغز فضانوردان (محفظه‌هایی که مایعات نخاعی را حفظ می‌کنند)، مغز ۱۱ فضانورد روسی را  قبل و بعد از رفتن به فضا اسکن کردند.

تأثیرات بی وزنی بر روی بطن مغزی

پس از بازگشت فضانوردان به خانه، حجم بطن مغزی آن‌ها در شرایط بی‌وزنی به بیش از ۱۱ درصد رسیده بود که از حجم موردنیاز برای جریان مایعات مغزی بیشتر است. حتی با گذشت هفت ماه از بازگشت آن‌ها، حجم بطن‌ مغزی بازهم ۶ درصد بیشتر از شرایط قبل از پرتاب بود.

عامل اصلی اختلال بینایی فضانوردان

البته آثار افزایش مایعات بر عملکرد مغز هنوز مشخص نیست. براساس نتایج، رابطه‌ای بین حجم یکی از چهار حفره‌ی مغزی و کاهش تیزهوشی بصری وجود دارد اما هنوز مشخص نیست که بطن‌های متورم عامل اصلی اختلال بینایی باشند.

نظریه پژوهشگران درباره اختلالات بینایی فضانوردان

تغییرات مغز پس از بازگشت به فضا ثابت شده‌ است؛ اما به‌گفته‌ی وان اومبرگن برای شناسایی عامل اصلی این تغییر، نیاز به بررسی‌های بیشتری است. تمام فضانوردهای این بررسی، تقریبا ۶ ماه در فضا بودند و آثار زندگی در شرایط بی‌وزنی در مدت زمان طولانی‌تر هنوز مشخص نیست (نکته‌ی مهمی که باید در پروازهای طولانی‌تر به‌ویژه سفر به مریخ در نظر گرفته شود).

از سوی دیگر تمام نمونه‌های بررسی‌شده مرد بودند و به‌گفته‌ی اومبرگن تأثیر این تغییرات بر زنان متفاوت است.

وان اومبرگن می‌گوید:

ما باید مغز، سیستم بینایی و شناخت را بررسی کنیم تا به عامل اصلی پی ببریم. همچنین باید تأثیر ماندن در شرایط بی‌وزنی در بازه‌های زمانی طولانی‌تر را بررسی کنیم. در حال حاضر عامل اصلی این تغییرات مشخص نیست.
















برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن